Fabula quanta fui - Quintus Horatius Flaccus

Marzenie


0

Dzisiaj mija siódma godzina i czternasty dzień
Odkąd zabrała obdarzone uczuciem marzenie
Każda samotna noc bez litości uśmierca dzień
Odkąd wypełniła miłość łzami błękitnych oczu

Powiedz ojcze
Dlaczego czuję się tak smutno
Tak smutno mi

Bez niej jestem tutaj niczym ptak bez piosenki
Odkąd odeszła uczucia serca nie mają żywota
Nic nie może powstrzymać tych łez od upadku
Póki ubywa miłość niczym z gór strumień wód

Powiedz ojcze
Dlaczego czuję się tak smutno
Tak smutno mi

Nocą dwunastej wiosny dwudziestego stulecia
Pięćset mil od niepodległego wybrzeża trzech
Piętnaście niewinnych setek ostało straconych
Rzuceni niczym Prorok w głębi przeznaczenia

…moje dziecię

Przeczytano: [1276]
© 1996 - 2017 Mateusz Kiczela. Wszelkie prawa zastrzeżone.