Quidquid latine dictum sit altum videtur - Anonymus

Teo


0

Przyjaciel mojego życia ciemność minionego tysiąclecia
Towarzysz cierpienia szczęścia smutku radości i chwały
Siła w raju wiatr w oczach woda w żyłach ogień w sercu
Przepuszcza ziarno za ziarnem licząc czas w klepsydrze

Dzień porażki Rogacza stanie się dniem jego zwycięstwa
Zapisane było w płonącym sercu na arenie przeznaczenia
Wędrowało po białym orle przyzdobionym koroną w złocie
Zarażone chorobą oszukane porzucone zdradzone miłością
Teraz doczekało uroczystości wielmożnej rytm szczęścia

Pytaniem wiecznego życia ugodzone ożywione i zaręczone
Trochę romantyczne trochę zaborcze trochę uśmiechnięte
Bożo niczym wnikliwy obserwator wszechświata odpowiada

Do końca życia do końca świata do końca tylko we dwoje

To nie słowa zapisane na karcie ludziom serc złamanych
To jest niczym kwitnąca róża kremowa na pustyni świata
To jest niczym ostateczne odliczanie końca tysiąclecia
To jest niczym marzenie nieskończonego uczucia miłości
To słowa głoszone prawdy o mnie to ja Teo Nienarodzony

Wiersz dedykuję Dąbrówce roniącej łez krople na odejścia pewnego czasy.
Przeczytano: [820]
© 1996 - 2017 Mateusz Kiczela. Wszelkie prawa zastrzeżone.