Silent enim leges inter arma - Marcus Tullius Cicero

Życiorys


0

Znam ja wiatru powiew nad morzem,
Życie jedyne we krwi mi zostawił,
Wszak tu pierwsza łza ma olśniła,
Smak wody będącej mym znamieniem,
A resztę pewnie losu bieg uczyni.

Znam ja wiatru powiew na pustyni,
Dzikość inną we krwi mi zostawił,
Wszak tu całe wychowanie me leży,
Ciepło piasku wypalone na skórze,
A resztę pewnie losu bieg uczyni.

Znam ja wiatru powiew pośród gór,
Miłość silną we krwi mi zostawił,
Wszak tu właściwa droga przebija,
Muśnięcie ust ukochanej mi osoby,
A resztę pewnie losu bieg uczyni.

Znam ja wiatru powiew ziemskiego,
Szczęście zrodzone w życia ciele,
Poprzez doły równości do szczytu,
Rozwieje zły smutku żar na wieki,
A miłość w sercu zawładnie duszą.

Wiersz dedykuję samemu sobie.
Przeczytano: [561]
© 1996 - 2017 Mateusz Kiczela. Wszelkie prawa zastrzeżone.